Dizi, 1994 yılında başlayan ve 2004 yılına kadar süren bir serüven... Sitcom türündeki bu dizi, abartıdan uzak, gündelik hayatı ve bol bol arkadaşlığı ele alarak ilerliyor. Yayınlandığından bu yana, pek çok zaman geçmiş olsa da hala güncelliğini korumaya ve en çok izlenenler listesinde olmaya devam ediyor.
Dizide altı arkadaş; evlerinde, kafelerinde, iş yerlerinde gündelik hayatlarına devam ediyorlar. Birbirine bağlı olan bu arkadaşlıkları, bizleri izlerken imrendiriyor da....
Dizide dikkat çeken unsurlardan bir tanesi de dizide herkesin rolünün aynı düzeyde olması. Kimse başrol değil, kimse diğerinden daha ön planda değil. Hepsinin hayatlarından parçalar sunuyor dizi. Birbirinden farklı karakterlerin, bir o kadar da birbirlerine uyum sağlamaları çok hoş. Bir yerden sonra aslında biraz da tesadüflere dayalı bu arkadaşlıkların, nasıl da aileye dönüştüğü gösteriliyor bizlere. Birbirinden farklı olan her karakterin birer baskın özelliği kalıyor akıllarda: Monica'nın temizlik tutkusu, Rachel'ın ailesinden dolayı hayata karşı olan tecrübesizliği, Joey'in oyunculuk tutkusu ve umursamazlığı, Chandler'ın yaşadığı sorunlardan dolayı her şeyi şakaya vuruşu, Pheobe'nin tepkileri, Ross'un naifliği ve talihsizlikleri... Hepsi diziye ayrı bir renk katan bu karakterler, birbirileriyle uyumlu olmayı ve arkadaştan öte aile olmayı başarmışlardır.
Bana üniversitede şehir dışında ailemden uzakken arkadaşlarımın ailem oluşunu hatırlatıyor. Özellikle yurtta kaldığım yıl, kimin ne sorunu olursa koştuğumuz, sorunları bir konsey şeklinde oturup tartıştığımız minicik yurt odalarını, çay kahve eşliğinde bahçede yapılan dertleşmeleri... Dizide kendinizden parçalar bulmak mümkün, birbirinden farklı altı karakterden birini kendinizle özdeşleştirmeniz mümkün. Birbirimize tıpatıp benzeyen insanlar yerine bizden farklı olan kişilerle de elbette arkadaşlıklar kurabiliriz ve inanın bu hayatımızı daha yaşanabilir kılabilir. Birbirinden farklı karakterler, birbirinden ayrı bakış açıları, paylaştıkça azalan ve her daim yanınızda olan dostlar... Gerçekten hepimizin sahip olmak isteyeceği bir hayal...Birbirine benzemek bir tesadüfken birbirinden farklı olan kişilerin, birbirinden çokça şey öğrenmesi ve hayata karşı birlikte mücadeleleri çok özel.
2004'te bitmesine rağmen günümüzde hala izlenmekte ve arkadaşlarınızın hatırlaması için bir replik söylemeniz yeterlidir. Diziden sahneleri örnek verdiğinizde hemen zihinlerde canlanıverir ve sizi o büyülü 10 sezonluk serüvenin içine alıverir... Bir bakmışsınız yeniden izlemeye koyulmuşsunuz... Açıkçası ben de diziyi çok sonra izleyenlerdenim ve hiç bitmesin isteyenlerden. Dizinin 10 sezon olması gözünüzü korkutmasın çünkü keyifli olan bu serüven, bir çırpıda bitiveriyor. Bir bakmışsınız sizi kendine bağlamış ve hiç bitmesin istiyorsunuz.
Fiziksel maddi ve manevi açıdan farklı olan bu insanların, hiçbir zaman ego yapmadıklarını ve birbirlerinden üstün olmadıklarını görürsünüz, böyle bir çabaları da yoktur. Friends, her sorunu anlayışla, güzelce usul usul işler. Her konunun şakası yapılabilir, her konunun, eksik olanın konuşulmasıyla, bu diziye asıl hakim olan şey anlayışla konuşularak her şeyin halledilebilmesidir. İletişimin önemi bir kez daha bu dizi sayesinde gözler önüne serilir.
Size dayatılanlar dışında benimsediğiniz ve sevdiğiniz insanların olduğu bir hayat kurmak mümkündür. Her başınız sıkıştığında yanı başınızda size destek olan insanlar hep vardır ve onlarla paylaşmak sizi güçlendirir. Dizide en çok ilgimi çeken yerlerden birisi de birbirlerinin evine çat kapı giden, yedek anahtarları olan, eşyaları bile ortak kullanacak kadar yakın olan bu arkadaşlıkların aileye dönüşmüş olması...
İşin gücün, gündelik hayatın tüm sorunlarını dostlarıyla birlikte paylaşarak atlatabilmeli insan. Friends'te paylaşılan hüzünlerin, dertlerin yanı sıra paylaştıkça büyüyen sevinç ve mutluklara da tanık oluyoruz. Aşkın bile arkadaşlık üzerine kurulu olduğunu görüyoruz çünkü biraz da böyle değil midir sizi anlayan, seven, hayatı paylaştıkça keyifli hale getiren birileri olsun isteriz hayatımızda...
Her dönem Friends'e başlanabilir. O yüzden aslında zamanı büken bu diziye geç kalmak, geç başlamak gibi bir şey söz konusu değildir. Zaten tanıştıktan sonra kopamaz ve tekrar tekrar diziye ve anılarınıza dönersiniz çünkü aslında siz de Monica'nın evindeki o masaya yedinci kişi olarak katılmışsınızdır artık. Yıllar sonra çekilen bir bölümün bile bizi böylesine heyecanlandırması, eskimeyen bir arkadaş grubuyla yıllar sonra aynı masaya oturup dertleşmek gibi bir şey...
Gördüğünüz gibi bazı hikayeler hiç bitmiyor, sonsuza kadar dönüp duruyor kafamızda...
Bu dizi izlenmeye devam ettikçe, kendimizden parçalar bulmaya devam edeceğiz. Monica'nın titizliği, güzel yemeklerini, Chandler'ın her koşulda yapabildiği esprilerini, Phoebe'nin tepkilerini, Rachel'ın hayata sımsıkı tutunuşunu ve elden bırakmadığı prensesliğini ve Joey'in enerjisini, yanlış anlamalarını... Hepsini çok özleyeceğiz ama bu hiç bitmeyen hikayede masada hep yerimiz olacak...
